In het huidige tijdperk doet dat echter geen recht aan de nota. Sterker nog: het is alleen maar te prijzen dat het nieuw aangetreden college een pas op de plaats maakt, de hand op de knip houdt en vooralsnog zoveel mogelijk het oude beleid uitvoert. Het zwaartepunt – als het gaat om ombuigingen en bezuinigingen – komt daarmee bij de behandeling van de begroting in het najaar te liggen en dat is alleen maar goed. Voorzover dat mogelijk was, zijn punten uit het coalitieprogramma verwerkt en voor de rest is de nota eigenlijk de logische volgende stap in de begrotingscyclus. De nota bevat voor mij geen opmerkelijke dingen waar we nu eens een robbertje over moeten gaan discussiëren. En u hoort het, mijn fractie is daar positief over. Complimenten!

Heroverwegingen. "Een pas op de plaats". Dat is de kern van de zaak zoals we deze terugvinden door de gehele voorjaarsnota. De plaatselijke tegenhanger van de inmiddels tot een soort mantra verheven: "brede heroverweging van het rijk".

En als het niet over de economie gaat, dan gaat het wel over voetbal. Het lijkt wel alsof we het alleen nog maar over die twee onderwerpen kunnen hebben de laatste tijd, met het WK in het vooruitzicht. Elk nadeel heeft zijn voordeel; een gevleugelde uitspraak van Cruyff.

De positieve effecten van het huidige investeringsklimaat zijn bewezen als we de aanbestedingswinst zien bij het project turborotonde. Hierdoor was op de markt onze gulden een daalder waard. Maar ik bedoel eigenlijk een ander voordeel; Ik doel op de manier waarop wij tegen financiën aankijken. Onze visie op financiën is in beweging. Hoe belangrijk vinden we geld? Wat is belangrijk? Hoe afhankelijk zijn wij van geld? Maar ook: hoe afhankelijk willen we zijn van geld? Bezit geeft zorg. Zo is het in het klein; in een huishouden, en in het groot; in een gemeente. Heb je een dure auto, dan heb je ook een kostbare onderhoudsbeurt. Een mooi grasveld in de achtertuin moet ook gemaaid worden.

In de VJN staat (pagina 1 van de inleiding) dat we zo mogelijk een financiële buffer als reserve meerjarig in stand moeten houden. Dat vinden wij natuurlijk prima. Al eerder hebben wij daar op gehamerd. De vraag is alleen wat een gezond weerstandsvermogen precies is voor een gemeente als Papendrecht. En moeten we dat wel uitdrukken in een percentage van de begroting? Als we gaan snijden in die begroting, daalt dan ook het weerstandsvermogen en willen we dat wel. Ook dit zou een heroverweging waard zijn.

Wij zijn blij met de structurele rijksfinanciering van het Godsdiensonderwijs op openbare scholen in Papendrecht. Dat zijn nu de echt belangrijke dingen, waar ik het zojuist over had. Het is inderdaad zo dat hiervoor geen gebruik wordt gemaakt van de financiële ruimte die de gemeenteraad vanaf dit schooljaar heeft geboden. Het verlagen van dit budget is dan ook reëel. Wel maken wij hierbij een kanttekening dat, op het moment het nieuwe kabinet  (want dat zou zomaar een nieuw paars kabinet kunnen worden; ik houd mijn hart vast) besluit te korten op dit onderwijs, wij graag zien dat de gemeente alsnog het benodigde budget kan bijpassen om deze lesuren voort te zetten. Als dat zou gebeuren, willen wij dit punt graag heroverwegen.

De begroting zal voor Papendrecht ook een heroverweging zijn van "wat gaan we doen en wat gaan we niet meer doen". Er is weinig ruimte voor nieuw beleid en des te meer zullen we moeten focussen op het heroverwegen van het huidige beleid. Dat is in het groot (bij een gemeente) niet anders dan in het klein (in het gezin).

Ga immers maar eens uit van een worst case scenario. Stel je raakt als kostwinner van een gezin je baan kwijt, wat ga je dan doen? Je gaat minder buiten de deur eten en we gaan eten wat er in de aanbieding is. Je gaat wat meer naar de Bas van de Heijden en wat minder naar Albert Heijn. Abonnementen op tijdschriften worden opgezegd. We kopen nog even geen nieuwe auto en gaan de onderhoudsbeurten een paar maanden oprekken. We pakken wat vaker de fiets. Niet meer naar een tropisch eiland op vakantie, maar gewoon naar de camping in Zeeland.

Op die manier moeten we straks bij de begroting ook aan de slag. De huidige situatie dwingt ons te kijken naar de financiële positie van Papendrecht, maar het dwingt ons ook tot het maken van keuzes. Wat is echt nodig en wat is "luxe"; wat zijn de dingen die we echt willen uitvoeren? Op welke manier willen wij straks die ombuigingen maken? Kunnen we op de rol staande vervangingen niet uitstellen?

Dan de organisatie van de gemeente. Ook daar zal een en ander wellicht heroverwogen moeten worden. Vanavond bespreken we de rapporten Meijdam en Scholten II. In het rapport Meijdam lees ik iets wat onze fractie aanspreekt als het gaat om een toekomstvisie op de organisatie van de gemeente Papendrecht:

Er staat: "De gemeente dient blijvend te beschikken over een eigen ambtelijke kern die hoogwaardig opdrachtgeverschap tot stand brengt aangaande de verbinding met de gemeenschappelijke ambtelijke organisatie van Drechtsteden".

Wat ons betreft wordt dat een hoogwaardig opdrachtgeverschap niet alleen richting Drechtsteden maar naar alle partijen waar wij als gemeente zaken mee doen. Als wij hier in Papendrecht deze visie delen dan verwacht ik dat we in staat zijn om met een compacte maar sterke organisatie de regisseur te zijn van de ambtelijke processen naar onze lokale kwaliteitsmaatstaven.

Dingen die we reeds in gang hebben gezet, moeten doelmatig en voortvarend worden voortgezet. Denk bijvoorbeeld aan centrumontwikkeling. Als wij de tegenstrijdige berichten in de krant lezen over de invulling van de commerciële ruimten, maken wij ons daar toch zorgen over. De gemeente zegt: we hebben een deal met drie partijen, terwijl een deel van die partijen aangeeft dat alles nog open ligt. Hoe hard is die deal dan? Een handtekening alleen is niet voldoende. Een letter of intent kan heel vrijblijvend zijn of juist al volledig bindend. Hoe zeker is het nu precies dat de betreffende winkels zich in Papendrecht op de Markt gaan vestigen. Graag klare wijn daarover.

Ik kom tot een afronding. Als mens kunnen we wikken en wegen; en van alles en nog wat (breed) heroverwegen. Maar uiteindelijk is het: de mens wikt, maar God beschikt. Wij wensen het college en de ambtenaren daarom Gods zegen toe bij het uitvoeren van hun taak!  Niet als soort bezwerende formule, die je als christelijke partij altijd nog even moet toevoegen aan je betoog, maar werkelijk gemeend. Want zonder die zegen kunnen we niet.

Ik dank u wel.